'Bu dünyadan bir Kadir İnanır geçti'
Bu ülkeden sadece bir oyuncu gitmedi, bu ülkeden bir dönem, bir duruş, bir vicdan geçti. İlk gençlik heyecanlarımızın, aşklarımızın, gözyaşlarımızın fonunda hep onun filmleri vardı. Kadir İnanır, sadece beyaz perdenin yıldızı değildi; milyonlarca insanın hayatına dokunmuş, evlerimizin içine kadar girmiş koca bir çınardı...
Aslında böyle bir zaman kurulan hiçbir cümle Kadir inanır’ı anlatmaya yetmez. Çünkü; Kadir İnanır gibi insanlar kelimelerle tarif edilmez, yaşanır.
Bugün gerçekten her evden bir cenaze çıktı.
Çünkü o, hepimizin evinden biriydi. Benim için ise çok daha başka bir yerdeydi.
Ekranda izlediğim Kadir İnanır’ın ötesinde tanıdığım, sohbet ettiğim, hayatı dinlediğim bir Kadir abi vardı.
Arnavutköy’de sürekli gittiği, aynı masada otyrduğu balıkcısında ben de öoğu zaman oturur, saatlerce sohbet ederdim.
Ne şanslıymışım meğer.
Kadir abinin hayata bakışını, eğilip bükülmeyen duruşunu, insana verdiği değeri dinlerdim.
İşte bu fotoğraflarla da tam o günlerden. Aldığım ilk ödülü bile Kadir abinin elinden almıştım.
Bu yüzden, ustaya, o güzel, gerçek günlerin hatırasıyla veda etmek istedim.
Gerçekten gerçekti.
Samimiydi, doğaldı o yıllar. Ve bu hayatta çok insan, çok ünlü, çok şöhret tanıdım. Ama onun gibi olanına çok az rastladım.
Filmlerde gördüğünüz o güven veren adam vardı ya, İşte gerçek hayatta da tam olarak oydu. Belki de daha fazlası.
Yanına gittiğiniz anda kendinizi güvende hissederdiniz.
Hastalanmadan kısa bir süre önce de Nişantaşı’nda karşılaştık. Beni görünce öyle içten sarıldı ki, o an çok kıymetliydi.
Hatta bana; “Ne yapıyorsun? Her şey yolunda mı?” diye sordu.
İşlerimi, ailemi tek tek merak edip sorup; sonra da, “Bir şeye ihtiyacın olursa söyle. Çekinme bak kızarım” dedi.
Bunları söylerken gözlerinin içindeki samimiyet İşte onu hiç unutamadım. Öyle herkeste kolay kolay göremeceğiniz türden. Öyle aıradan değil, gerçek olanından hani.
Bazen bir insanın yardım etmesi değil, yanında olduğunu hissettirmesi bile yeterlidir. Kadir abi bunu çok iyi bilen insanlardandı.
Yol gösterirdi, akıl verirdi, kırmadan konuşurdu. Ve gerçekten şahane gülerdi. Ve evet hep çok yakışıklıydı. Başka bakardı.
Ve en önemlisi, karşısındaki insanı gerçekten önemserdi.
Bugün onu anlatmaya çalışırken bile kelimeler eksik kalıyor.
Türkan Sultan’ı, yıllarca aynı seti paylaştığı dostlarını, onunla omuz omuza yürüyenleri düşünmeden edemiyorum. Kim bilir onların içi nasıl yanıyordur.
Türkiye gerçekten çok büyük bir değerini kaybetti.
Biz de Kadir abimizi.
Mekanın cennet olsun Kadir abi.
İyi ki hayatımızdan gelip geçtin.
İyi ki bu ülkeye senin gibi bir adam geldi.
Hepimizin başı sağ olsun. 
Yazara Ait Diğer Yazılar
'Bodrum’da lezzetin yıldızları aynı mutfakta buluştu'
'Ayrılırken sadece kadın değil, erkek de acı çekiyor(muş)'
'Menopoz, detoks ve kadın olmak'
'Bir garip ai meselesi: Bu çocuk gerçek mi?'
'Abartma konusunda üzerimize yok'
'Ölümün yaşı yok, kalbin cinsiyeti yok'
'Size derdimi anlatabilir miyim?'