'Rotahane ile 81 şehirlik yolculuk “Ata”nın huzurunda tamamlandı'
Bazen insan kendi ülkesini tanıdığını zanneder, ama gerçek şu ki çoğumuz yaşadığımız şehrin bir adım ötesine bile geçmeden “biliyorum” demeye devam ediyoruz. Oysa bir ülkeyi bilmek; sadece haritada yerini göstermek değil; onun havasını solumak, suyunu içmek, insanıyla sohbet etmek, kültürüne dokunmaktır.
2019 yılında Pervin Ersoy ve Bilge Kuru’nun öncülüğünde başlayan “Her Şehri Ünlüsüyle Geziyoruz” projesi tam da bu eksikliği kapatmak için yola çıktı. Amaç çok netti: Türkiye’nin 81 ilini adım adım gezmek, görmek, anlatmak…
Sonrasında bu yolculuk Rotahane adıyla hız kesmeden devam etti.
Bu projeyi dışarıdan bakınca sadece bir “gezi organizasyonu” gibi görmek büyük haksızlık olur. Çünkü bu ekip, dağ bayır demeden, müzeden kültür merkezine, camiden kiliseye kadar gittikleri her şehirde adeta bir kültür seferberliği başlattı.
Öyle ki bu turlardan dönenler sadece yorgun değil; aynı zamanda “doymuş” olarak döndüler. Kendi ülkesini daha çok seven, daha iyi anlayan insanlar olarak…
Kendi doğduğu şehri bile bu gezilerden öğrenen insanlar oldu.
Açık konuşayım: Ben bu projeyi ilk günden destekledim, çoguna da gitmeye çalıştım. Çünkü bu işin samimiyetine inandım. Ve bu inanç hiç boşa çıkmadı.
Yedi yıl süren bu yolculuk, 81. şehirde, Anıtkabir’de, Mustafa Kemal Atatürk’ün huzurunda noktalandı. Sabahın erken saatlerinde yola çıkıp o atmosfere girmek… 
O havayı yeniden solumak…
Tarifi zor bir duygu.
Pervin Ersoy’un Atatürk’ün defterine yazdığı satırlar ise bu yolculuğun özeti gibiydi:
Bir ülkeyi yeniden ayağa kaldıran lidere duyulan minnet, bu topraklara duyulan bağlılık ve onun izinden yürümeye dair güçlü bir söz…
Ardından 2’nci Türkiye Büyük Millet Mecliai Binası’nı ziyaret ettik. Cumhuriyetin ilk tohumlarının atıldığı, Nutuk’un yankılandığı o atmosferde bulunmak…
İşte bu, bir gezinin ötesinde bir deneyimdi.
Bugün geriye dönüp baktığımda şunu net söylüyorum:
Bu proje, bu ülkeye yapılmış çok kıymetli bir armağandır.
Eleştiriler oldu mu? Oldu.
Zorluklar yaşandı mı? Elbette.
Ama vazgeçilmedi. İşte fark tam da burada.
Özellikle kadınların bir araya gelip sadece sohbet etmekle kalmayıp ülkenin dört bir yanını keşfetmesi… Bu başlı başına güçlü bir mesaj.
Kendi adıma şunu gönül rahatlığıyla söylüyorum; Türkiye’yi tanımadan Türkiye hakkında konuşmak eksiktir.
Bu yüzden Pervin Ersoy, Bilge Kuru ve tüm ekibe teşekkür borçluyuz. Çünkü onlar birçok insana kendi ülkesini yeniden tanıttı.
Ve belki de en önemlisi…
Bize şunu hatırlattılar. Atamızın huzunda Rotahane projesi tamamlandı.
Çünkü Atamınızın en sevdiği topraklar gezildi, görüldü.
Bu vatan, gezdikçe daha çok seviliyor.
Ama burada bitmemeli görevler.
Şimdi Atma zamanı.
Bu yolculuk sadece gezmekle, görmekle tamamlanmıyor. Bir ülkeyi gerçekten tanımak; ona sahip çıkmakla başlıyor.
Tam da bu yüzden Atma Derneği gibi projelerin çok daha fazla yol alması gerekiyor. Açık konuşalım, hâlâ en temel konuda bile eksik bir yerdeyiz:
Yere çöp atmamak.
Bu kadar basit ama bir o kadar da çözülmemiş bir mesele.
Pervin Ersoy bu projeyi hayata geçirdiğinde de yanındaydım. Yine bir şehirden diğerine giderken konuşulanları, o heyecanı dün gibi hatırlıyorum. O yüzden bu mesele benim için sadece bir proje değil, gerçek bir ihtiyaç.
Bu ülkenin insanı yere atmaması gerektiğini öğrenmek zorunda.
Bu bir tercih değil, bir sorumluluk.
Ve bana sorarsan Atma Derneği durmamalı…
Köy köy, kasaba kasaba, şehir şehir dolaşmalı.
Bıkmadan, usanmadan aynı şeyi söylemeli:
“Atma!”
Çünkü biz hâlâ o noktadayız.
Ben kendi adıma bu projede de sonuna kadar yanlarındayım.
Aynı şekilde herkesin de bu tür hareketleri daha çok sahiplenmesi gerekiyor.
Çünkü mesele sadece gezmek değil…
Bu ülkeyi gerçekten koruyabilmek.
Yazara Ait Diğer Yazılar
'Kenan Doğulu 'Yaparım Bilirsin' dedi ve yine yaptı'
'Tiyatro bir saygı meselesi'
'Geçmişin yüküyle yaşamak mı, onu taşıyıp yükselmek mi?'
'Biz buradan nasıl çıkarız dememiz gereken zaman'
'Yaşamdan İzler'
'Satıcının Ölümü: Sahnedeki gerçek, içimizdeki çöküş'
'Kadınlar iş dünyasında oyunun kuralını yeniden yazıyor'
