'Demet Özdemir’den popüler kültüre soğanlı cevap'

Malumunuz, Sibil Çetinkaya’nın sosyal medyada tavuğu heder ettiği görüntülerden sonra ilaç gibi geldi. Ki Sibil’in şımarık, gereksiz görüntülerinin ardından Yasemin Sakallıoğlu da şahane bir video çekerek mevzuyu tiye almıştı.

Fakat Demet’in soğanı doğradığı, gözlerinin yaşardığı, işine devam ettiği görüntüleri ince bir zekâ örneği.

Vallahi helal olsun! “Popüler kültürün şu tuhaf hâlleriyle ince ince dalga geçmiş” dedim.

Çünkü bir süredir bir şeyleri becerememek, gündelik hayatın en sıradan işlerine bile yabancı olmak marifetmiş gibi sunuluyor.

“Aman, soğana dokunamam.” “Ay, ben yemek yapamam.” “Ben ev yemeği yemem.”

Eee?

Bunun tam olarak neresini alkışlayacağız?

Yemek yapmayı bilmeyebilirsiniz, sevmeyebilirsiniz. Herkes her şeyi yapmak zorunda da değil. Ama bilmemeyi, yapamamayı bir ayrıcalık gibi sunan o janjanlı hâller var ya, çok çirkin.

Demet’in görüntüsünü de tam bu yüzden sevdim.

Kadın kariyerini yapıyor, çalışıyor, kendi ayakları üzerinde duruyor. Tırnaklarıyla kazıya kazıya bir yere geliyor. Ama hayatın içinden de kopmuyor. Başarıyı, gündelik hayata tepeden bakmak zannetmiyor. İnsanın geldiği yeri, evinde öğrendiğini, alışkanlıklarını korumasında çok güzel bir taraf var. Şöhret oldunuz diye bunları kapının önüne bırakmanız gerekmiyor.

Üstelik Demet’in küçük yaşta hayranları da çok fazla. Aslında orada çok ince bir çizgi var. Sizi izleyenlere yalnızca kıyafetinizle, saçınızla, makyajınızla örnek olmuyorsunuz. Hayatın içindeki tavrınızla da bir şey söylüyorsunuz.

Bazen uzun uzun konuşmadan, kimseye ders vermeye kalkmadan, bir soğan doğrarken bile.

Bana göre Demet’in o doğal hâli, sırf konuşulmak uğruna olmadık şeylerin peşine takılanlara tokat gibi bir yanıt olmuş.

Ben buna zekâ derim.

Bravo Demet! Bir şöyle sulu sulu tencere yemeği yap da afiyetle yiyelim.