Hayattaki en büyük başarınız ne?

Evli misiniz? Çocuğunuz var mı? Peki başlıktaki soruya yanıtınız ne? Lütfen pek çok Türk annesinin yaptığı gibi çocuğunuzla ilgili bir şey söylemeyin! Çünkü annelik aslında bir seçim ve hayat başarısı olarak görülmesi bir soruna işaret ediyor. Öyleyse, anneliği biraz abartıyor muyuz dersiniz?
Yazı: Filiz Şeref

Anne olunca elbette dünya çocuğumuzun etrafında dönmeye başlayıveriyor. Normal olarak... Çünkü ne bir kitap okuyunca, ne bir seyahate çıkınca, ne aşkla değişiyor hayat o denli aslında. Hayatta bir gerçek var ki, anne olunca, işte tam da o anda, hayat gerçekten farklı bir boyuta geçiyor, akışın yönü değişiyor, hayat tepetaklak oluyor. Ancak son dönemde ‘anne’liği biraz abartıyor olabilir miyiz diye düşünmeden edemiyoruz biz. Nereden mi çıkardık bunu?
Düşünsenize, neredeyse her anne olan günümüzde blog yazıyor, kitap çıkarıyor, doğum yapar yapmaz çocuğunun fotoğraflarını paylaşıyor... Her yere dadısıyla gidiyor, en lüks bebek arabasını alıyor, çocuğuyla bir model giyinip sosyal medyada paylaşıyor... Çocuğu her sporu her aktiviteyi yapsın istiyor, üzerine düşüyor da düşüyor. E bir de üzerine kendini sadece çocuğunun annesi olarak tanımlayabiliyor. Her dakika çocuğunu anlatma olayına girmiyoruz bile...
Diğer yandan Instagram’da kendini x’in annesi olarak tanımlayanlardan sadece çocuğuyla fotoğraf koyanlara... Anne olduktan sonra ‘çocuğum da çocuğum’ diyerek işini gücünü bırakıp, anneliği kendini çocuğuna adamak olarak düşünüp, çalışan anneye kötü gözle bakanlara... Şu açık ve net; çevremizde değişik bir anne güruhu var! Ne oluyor peki böyle biz kadınlara? Dedik ya, anneliğin çok güzel olduğu kadar çok da özel olduğunu inkar etmek elbette büyük bir aptallık olur. Ancak, annelik işte! Kadınlar ve anne olmak kadar doğal bir şey olabilir mi hayatta!
Peki şimdi ne oldu da, anneliği bu kadar abartılı yaşar olduk? Neden doğanın kadınlara verdiği bu güzel hediyeyi; sanki yüzyıllardır kadınlar anne olmuyormuş da ilk kez biz olmuşçasına ‘özel’ yaşıyoruz? İş kadını, annelik, evlat olmak, kardeş olmak, arkadaş olmak gibi kimliklerimize neler oluyor? Ve bunların yanı sıra annelikle ilgili eleştirilere neden hiç gelemiyoruz? Neden hep ‘annelik kutsal annelik kutsal’ diye bağırma ihtiyacı duyuyoruz?

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.